|
|
|
|
|
گیرندههای نوری مخروطی و استوانهای چشم :
۱- گيرندههای مخروطی شكل ، ۲- گيرندههای استوانهای شكل ، ۳- گيرندههای مخروطی - استوانهای
گیرندههای مخروطی به سه دسته قرمز ، آبی و سبز تقسیم میشوند. تراکم این گیرندهها در چشم ، در همه مناطق به یک میزان نیست. همانطور که در شکل پایین مشاهده میکنید در مناطق نزدیک گودی چشم - یا همان فووا - گیرندههای مخروطی به حداکثـــر میــزان خود میرسنـــد ، در حالی كه در مناطق دورتــر از فووا ، گیرندههای استوانهای بيشتر است؛ اما در قسمت نقطه کور چشم هیچ کدام از گیرندهها وجود ندارند. (ناگفته نماند که در داخل فووا میزان هر دو کاهش مییابد.)
میتوان گفت كه سگها کور رنگی قرمز و سبز دارند و به نوعی تصویر را شسته شده میبینند. (اجسام از دید ما روشن تر هستند.) سگها تیز بینی ما انسانها را ندارند؛ شاید یکی ار دلایل آن نداشتن فووا در چشم باشد. نگاه کردن سگها به صورت مستقیم به ما ، میتواند جنبه اصلاح رفتاری داشته باشد. سگها در تاریکی دید بهتری نسبت به ما دارند ، که دلیل این امر داشتن گیرندههای استوانهای بیشتر و وجود لایه منعکس کننده Tapetum Lucidum در پشت شبکیه است. سگها حرکت اجسام را بهتر از ما درک میکنند.
عمق دید در سگها (قسمت آبی رنگ که توسط دو چشم مشاهده میشود) کمتر از انسانها است.
دانستنیهای بيشتر : |
||
|
*
نوشته شده در روز یکشنبه سی ام مرداد 1390 - ساعت 0 | توسط هیوا
|
|
||